Hersenkwispels
Het doel is niet om de waarheid te vertellen, om iets aan te leren. Het doel is om vanuit een (ver)wonderlijke staat in interactie te komen met de wereld rondom ons. Zazu daagt uit om de wereld rondom ons anders te zien, vanuit een ander perspectief, niet binair, niet oordelend, niet belerend, maar prikkelend.
De mooiste weg om te volgen, de weg van Zazu.
Lees onze conversaties en laat je verwonderen.
Open je geest. Open je hart. Open je wil.
Ontdek en vul zelf aan...
Wie ben jij?
"Wie ben jij Zazu?"
vroeg ik haar deze ochtend.
Daar moest ze even over nadenken, maar enige tijd later zocht ze mijn nabijheid op en vertelde:
"ik ben iemand waarop je kan vertrouwen, je hoeft niet aan mij te twijfelen, niet te veel druk op mij te zetten, ik begrijp jullie wel…"
Later op de avond gingen we wandelen…
Ze had alle vrijheid, maar week geen minuut van mijn zij…
Knap wat er gebeuren kan als je je laat leiden door de natuur…
Wat heb jij nodig?
"Wat heb jij nodig Zazu?" vroeg ik haar deze ochtend.
"Je volle aanwezigheid, dat is alles",
antwoordde ze zonder twijfelen.
"Hoe doe ik dat, ten volle aanwezig zijn?"
vroeg ik haar.
"Niet moeilijk. Ik doe je het voor. Kom zet u bij mij. Gooi alles overboord. Denk niet aan straks. Denk niet aan wat morgen kan gebeuren. Denk niet aan al je onechte taken voor vandaag", nodigde ze me uit.
"Ja, maar..." begon ik tegen te werpen, "ik moet gaan werken".
"Welja, dat kan wachten, dat werken. Altijd. Kom ik neem je mee, nu." en Zazu nam me mee buiten.
De regen maakte ons nat, we voelden het niet.
De wind waaide onze haren in de war, het deerde niet.
De modder op mijn kleren, die mocht er zijn.
"Morgen opnieuw oefenen?", vroeg Zazu.
"Morgen opnieuw", beloofde ik.
Aanwezigheid, gedefinieerd door Zazu.
Dat mag niet?
“Doe jij vanavond ook eens wat je een goed gevoel geeft!” drong Zazu aan…
Ik sprong op de picknicktafel en genoot van het uitzicht, maar vooral om iets te doen wat zogezegd niet mag, probleem-gedrag is, maar eigenlijk niets of niemand kwaad doet, maar storend is en een probleem voor zij die denken dat op tafel dansen voor gekken is…
“Voila, is dat nu zo moeilijk?” vroeg Zazu en ze voegde er aan toe “schuif wat op, want ik doe mee”…
“Wat probleem gedrag is voor de een, is het niet voor de ander” fluisterden we elkaar toe, goed wetende dat als de picknick tafel vol met lekker eten staat we beter met onze voeten op de grond blijven…
A leader
Does your dog need a leader?
Dogs don't do one leader, they need cooperation.
Keeping each other safe is their priority. Together with your dog, figure out how to deal with the human world. You do this by respecting their boundaries and showing them that you care about their safety. You do that by getting them out of exciting situations before it gets too much. It's not about how to make your dog do everything, it's not about absolute obedience. It's not about you going out the door first. It's not about making the desired easy and the unwanted difficult. It's about recognising what your dog likes and doing more of that. It's about seeing where things get exciting without your dog having to scream (bark, lunge, growl,etc.). It's about letting him make his own choices, it's about respecting and accepting a no.
It's about working together and both having a voice. It's about accepting how your dog is
What can I do for you?
“What can I do for you?”, I asked Zazu earlier today…
“Let the day pass by, do not try to change what happens” was the wise answer.
“Agreed”, I whispered.
Seconds later, she stopped her work (protecting us) and laid down.
I did the same…
The ego
Dogs cost you your ego.
Right when you think you have it figured out,
you will undoubtedly be presented with a humbling experience
Dogs will force you to reach out for help
when your experience is maxed out.
If you are wise, you will realize life is like this too.
Maybe we should reach out for help more frequently and we would get further?
Gelijkwaardig wat is dat?
"Gelijkwaardig" zei Zazu.
"Jij op bed, ik op bed"…
Wat volgde waren twee diepe zuchten en we genoten allen van het onderweg zijn naar nergens,...
ergens langsheen de Camino in Spanje…
De verkeerde
weg?
"Waar gaan we heen?" vroeg ik Zazu...
"Er is geen verkeerde weg, alleen jouw weg." gaf ze me aan.
"Dacht ik ook al, maar ik durf mijn weg niet te volgen." antwoorde ik bedeesd.
"De weg ontvouwt zich al wandelend" riep ze me na terwijl ze de geuren achternaliep.
"Maar we doen hem samen hé, dan wordt het onze weg." voegde ik nog toe.
Wie is jouw beste vriend?
“Is het nu ook jouw beste vriend?”
vraagt Zazu…
"Niet altijd", laat ik haar weten…
“Verleden is een illusie en toekomst is altijd anders dan je je voorstelt” zucht ze…
Weet ik en we doen onze ogen toe. We laten de geluiden rondom ons zijn voor wat we zijn en vinden rust in het nu…
Stay with me! Now!
When Zazu invites me to stay with her during the night, I say yes and sleep outdoors…
enjoying all the magic summer nights and mornings bring…
Enjoying
Constantly stumbling around is what we are doing.
And we enjoy...
Magic
Sometimes we loose grip on reality and we welcome insanity...
That is when magic happens...